Loenen: Uitkijktoren Trapjesberg, Loenermark

Loenen heeft weer een uitkijktoren. Veel inwoners groeiden op met de toren die sinds 1950 op de Trapjesberg in natuurgebied de Loenermark stond. Na jaren van inspanning kunnen ze opnieuw omhoog. Dat is wel een flinke klim: de nieuwe toren is het hoogste publiek toegankelijke uitkijkpunt van Gelderland.

Uitkijktoren Loenen kort na opening al dicht door boutenprobleem: ‘Willen risico’s uitsluiten’
Loenen heeft na jaren strijd haar uitkijktoren terug. De stalen kolos kon vanaf 12 december weer beklommen worden, maar die vreugde was van korte duur. De trap is sinds 24 december gesloten. Een nacontrole wees uit dat niet alle bouten van het bouwwerk in orde zijn..

Uitkijktoren Trapjesberg in natuurgebied de Loenermark, Loenen (Gld) - foto @ vriendenloenensebossen.nl

De toren in Loenen is niet het hoogste uitkijkpunt van Gelderland: dat is de Brandtoren op het Rozendaalse Veld. Deze toren is echter niet toegankelijk voor het publiek. De top van de Brandtoren bevindt zich op zo'n 130 meter boven NAP.

De toren is 21 meter hoog en reikt tot 108 meter boven NAP. Wie de 110 treden beklimt, heeft een wijds uitzicht over de Veluwe. De bouw van de toren duurde ruim twaalf jaar. Er waren veel tegenslagen, zegt Gerrit van de Sprenge. Hij is voorzitter van de stichting Vrienden van de Loenense Bossen. "We hebben veel hobbels gehad. Bestemmingsplanprocedures, vier of vijf natuuronderzoeken in het Natura 2000-gebied, stikstofregels, bodemonderzoek, bezwaarprocedures en zelfs een rechtszaak. Gelukkig is dat in ons voordeel afgelopen." Toch wil hij vooral vooruitkijken. "De blijdschap is nu groot. Dat komt door het grote draagvlak in het dorp en door de inzet van heel veel vrijwilligers."

foto's @ vriendenloenensebossen.nl

Het dorp is al decennialang trots op ‘hun’ bos. Vanaf de jaren vijftig stond er altijd een uitkijktoren op de Trapjesberg. De eerste werd gebouwd door een scoutinggroep uit Eerbeek; de tweede kwam in de jaren zeventig tot stand dankzij lokale bosarbeiders, maar moest in de jaren negentig om veiligheidsredenen worden afgebroken. Veel Loenenaren vonden dat het cultuurhistorische element terug moest komen. "Het hoort bij Loenen en bij de Loenermark", zegt Van de Sprenge. "Als kind ging ik hier met mijn ouders naartoe. Voor veel mensen is dit een plek vol herinneringen."

In de afgelopen jaren hielpen zo’n honderd vrijwilligers mee met acties om geld in te zamelen, zoals oliebollenverkoop. Er werd zelfs een mini-toren gebouwd van latjes, 2 meter hoog, die als blikvanger diende bij de acties. In 2016 leverde een huis-aan-huisactie bijna 20.000 euro op. Uiteindelijk doneerde ruim 80 procent van de Loenense gezinnen. Ook lokale ondernemers droegen bij. Vrijwilligers werkten bovendien mee aan de bouw. Ze zaagden hout uit het bos tot latjes, brachten die aan op de balustrades en herstelden de houten trapjes van de Trapjesberg waarop de toren is gebouwd. "Zeventig vrijwilligers waren er vanaf het begin bij betrokken", vertelt Van de Sprenge.

Voor de bouw kon beginnen, vonden er ecologische onderzoeken plaats. Ook tijdens de werkzaamheden hield een ecoloog beschermde dieren in de gaten. Vooraf moesten hazelwormen worden gevangen en verplaatst. "Vrijwilligers zijn er vier weken druk mee geweest, maar vingen er geen één", zegt Van de Sprenge. "Ze waren er gewoon niet." De werkzaamheden begonnen in augustus. De toren heeft een betonnen fundering en werd in delen aangevoerd. Een aannemer bouwde de toren op en vrijwilligers ondersteunden waar mogelijk. De totale kosten zijn in de loop der jaren bijna verdubbeld en komen nu uit op ongeveer 350.000 euro. De gemeente Apeldoorn en de provincie Gelderland gaven samen 240.000 euro subsidie. De rest is door het dorp zelf bij elkaar gebracht.

Tijdens de officiële opening vrijdag 12 december kreeg de gemeente Apeldoorn de symbolische sleutel overhandigd. De gemeente wordt eigenaar en doet het grote onderhoud. Vrijwilligers blijven verantwoordelijk voor het houtwerk. De toren is gratis toegankelijk. Wie wil genieten van het uitzicht, moet wel even klimmen: de Trapjesberg telt 70 treden, en de toren nog eens 110.

Locatie: Uitkijktoren Trapjesberg in natuurgebied de Loenermark, Loenen (Gld)

Bron tekst: gld.nl

Groede: De Sluiswachter en Hof van Scheerens

Aan natuurplas De Blikken nabij het Zeeuwse Groede, gemeente Sluis staan twee vogelkijkhutten, vogelkijkhut De Sluiswachter en vogelkijkhut Hof van Scheerens.

Vogelkijkhut De Sluiswachter in natuurgebied De Blikken in Groede, gem. Sluis

Natuurplas De Blikken is het weilandreservaat van 45 ha met een aantal waterplassen waar het waterpeil varieert van kniehoogte tot aan je middel. Vanuit de vogelkijkhutten zijn in het voorjaar veel doortrekkende steltlopers te zien als de Groenpootruiter, Bosruiter en Overloper. In de wintermaanden zitten er grote aantallen Brandganzen, Kolganzen en Smienten. Zeldzamere soorten die er regelmatig zitten zijn Steltkluut, Dwergmeeuw en Geoorde fuut. Het gebied wordt beheerd door Het Zeeuwse Landschap.

Het gebied heeft grotendeels zijn huidige vorm gekregen die het in 1583 had, toen het gebied bewust werd geïnundeerd tijdens de Tachtigjarige Oorlog. Door de eb- en vloedbeweging ontstond een reliëfrijk landschap, doorsneden met kreken. Na de vrede van Munster in 1648 werd het gebied geleidelijk weer in cultuur gebracht. De plas ligt aan De Reep, een zijtak van Nieuwkerksche Kreek, die geliefd is door sportvissers.

Locatie: Vogelkijkhut De Sluiswachter in natuurgebied De Blikken in Groede, gem. Sluis

Vogelkijkhut Hof van Scheerens in natuurgebied De Blikken in Groede, gem. Sluis

Locatie: Vogelkijkhut Hof van Scheerens in natuurgebied De Blikken in Groede, gem. Sluis

Parkeren kan aan de Ringdijk 4503, 4503 GS Groede

Burgh-Haamstede: Plompe Toren van Koudekerke

De Plompe Toren (ook wel Plompetoren) is een kerktoren aan de Oosterschelde, een paar kilometer ten zuiden van Burgh-Haamstede. De toren (23 meter hoog) is het enige restant van Koudekerke, een inmiddels in de Oosterschelde verdwenen dorp op Schouwen-Duiveland. De toren staat net binnendijks en in het dijklichaam: in de binnen glooiing van de Oosterscheldedijk is een uitholling rond de voet gemaakt. De Plompe Toren trekt vanwege de bijzondere plek die hij in het landschap inneemt veel bezoekers.

Plompe Toren van het voormalige Koudekerke, Burgh-Haamstede

In 1468 kocht Lodewijk van Gruuthu(u)se het ambacht "Coudekerk". Hij bouwde een nieuwe kerk, omdat de oude rond 1400 in verval was geraakt. De Schelde verlegde zijn loop noordwaarts ten koste van het zuidelijk deel van Schouwen. In 1581 werd de dijk langs de Plompe Toren als inlaagdijk dwars door het dorp aangelegd. Mensen verlieten het dorp en in 1583 sloopte men de kerk, maar de toren bleef staan. Deze diende als baken voor de scheepvaart op de rivier. Alle schepen die naar Antwerpen voeren, zeilden hier langs. De Westerschelde was toen nog niet bevaarbaar.

In het begin van de 20e eeuw stonden er nog een paar woningen rond de toren, die toen tot ruïne vervallen was. Het verhaal gaat dat er kauwen (of kraaien) in de toren nestelden, waar men overlast van had. Er kwam dan ook een voorstel om de toren maar te slopen, zodat deze overlast van de vogels verleden tijd zou zijn. Echter, op initiatief van jonkheer C. A. van Citters, burgemeester van het dorp Noordgouwe, vond er in 1935 een restauratie plaats. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden op last van de Duitse bezetter bijna alle woningen rond de toren gesloopt en liep de toren nogal wat schade op.

In 1962 volgde restauratie. In 1974 liet de stad Zierikzee de buitenkant van de toren herstellen. Later kwam de toren in beheer van de stichting Het Zeeuwse Landschap. De Stichting Renesse, die op Schouwen-Duiveland meerdere monumenten bezit, werd eigenaar. Sinds 1997 is de Vereniging Natuurmonumenten de exploitant. Eind 2019, begin 2020 is de buitenzijde van de toren gerestaureerd. De voegen zijn vernieuwd met kalk metselmortel en verweerde stenen zijn vervangen.

Parkeren langs de Oosterschelde: Koudekerkseweg 12, 4328 NP Burgh-Haamstede (ZL)

De Plompe Toren is onbemand en elke dag gratis te bekimmen van 09:00 - 18:00 uur. Op weg naar boven beleef je de geschiedenis van Koudekerke. Aan het einde van de klim wacht op 23 m hoogte als beloning een prachtig uitzicht over de omringende karrevelden en inlagen.

Locatie: Plompe Toren aan de Oosterschelde, Burgh-Haamstede

Mook: Uitkijktoren Mookerschans

Op de Mookerheide nabij staat op een stuwwal uit de ijstijd een piramidevormige uitkijktoren. De Mookerheide is een bos- en heidegebied ten oosten van Mook in de gemeente Mook en Middelaar in het noorden van de Nederlandse provincie Limburg. De heide en de omgeving van Mook waren zowel in de Tachtigjarige Oorlog als in de Tweede Wereldoorlog het toneel van krijgsgeweld. Bij de gevechten vielen veel slachtoffers. Het natuurgebied is sinds 1985 in beheer bij Natuurmonumenten.

Uitkijktoren op de Mookerschans - Mookerheide

De toren zelf is 20 meter hoog, maar het bovenste uitkijkplatform bevindt zich op een hoogte van 16 meter boven de grond. De vier houten palen lopen taps toe en komen in de top bij elkaar. Via een smalle, stalen wenteltrap in het midden van het uitzichtpunt kom je uit bij het brede houten uitkijkplatform. Op de heide zingt de roodborsttapuit vanaf een boomtop zijn lied. En als ’s avonds de menselijke bezoekers verdwenen zijn, komt de nachtzwaluw tevoorschijn en laat zijn sonore geluid horen. In de bossen op de Mookerheide kun je onder andere luisteren en speuren naar verschillende spechtensoorten en de boomklever.

Infobord Mookerschans

Van 1999 tot 2003 werden de Gerarda molen, molen de Reus en de Rust na arbeid grondig gerestaureerd. Drie beeldbepalende bouwwerken in de gemeente Gennep. Het werk werd deskundig uitgevoerd door molenbouwer Beijk uit Afferden (L). Het bestuur van de Molenstichting werkt al 20 jaar tot volle tevredenheid samen met eerst Harrie en sinds enkele jaren met zijn opvolger, zoon Max Beijk. In goed overleg worden de onderhoudswerken gepland en uitgevoerd. Dankzij de firma Beijk en haar vakkundige medewerkers staan de molens in Gennep er prachtig bij.

Wandelroute: Twee Schansenroute, Mookerheide

Locatie: Uitkijktoren op de Mookerschans - Mookerheide

Dichtsbijzijnde parkeergelegenheid: aan de weg Zandsteeg, voor Stichting Support Stotteren, Zandsteeg 15, 6585 KJ Mook, op ongeveer tien minuten rijden van Nijmegen.

---

Bezoek aan Natuurmonumenten niet langer gratis: betaald parkeren bij Landgoed Mookerheide

Vanaf halverwege januari is het gedaan met gratis parkeren bij Landgoed Mookerheide. Beheerder Natuurmonumenten gaat dan parkeergeld hanteren voor bezoekers. Het is niet de eerste plek waar Natuurmonumenten dit doet, bij de Sint-Pietersberg in Maastricht geldt al betaald parkeren.

Het is volgens woordvoerder Manon Veldhuis van Natuurmonumenten de toekomst binnen Natuurmonumenten. In Maastricht, en vanaf januari ook in Mookerheide, betaal je 2 euro per uur, met een maximum van 8 euro. "Het geld wordt gebruikt voor de kosten voor natuur- en cultuurbeheer en behoud", zegt Veldhuis. Mensen die al een lidmaatschap hebben, parkeren wel gratis omdat ze bijdragen via de contributie.

Werkzaamheden
De werkzaamheden zijn reeds gestart en zouden in december afgerond zijn. "De parkeerplaats blijft gewoon open, bezoekers hebben er dus geen last van", laat Natuurmonumenten weten. Na de werkzaamheden zouden er ongeveer 115 parkeerplaatsen zijn. Ook voor gehandicapten en elektrische auto's zijn er plaatsen voorzien.

Vrijwilligers
Om de overgang naar betalend parkeren vlot te doen verlopen, zijn er vrijwilligers ingeschakeld die in het begin zullen helpen. Stadsbosbeheer en Stichting Limburgs Landschap laten weten voorlopig niet te volgen met deze trend.

Bron: L1 Nieuws.nl

Elst: Vogelkijkscherm en heuvel Het Waterrijk

Aan weerszijde van de A325 op grondgebied van het Gelderse Elst, tussen Arnhem en Nijmegen liggen twee Waterrijk natuurgebieden. Aan de westzijde "Waterrijk West" en aan de oostzijde "Waterrijk Oost". Op waterpark oost kun je vogelsspotten en fotograferen vanaf het slingerende vlonderpat, dat aan weerszijde begroeid is met riet. Daar kun je van dichtbij vogels fotograferen. Aan de oostzijde staat een Vogelkijkscherm, die uitzicht biedt over het moeraswater. Hoewel dit artikel verwijst naar "Vogelkijkscherm Het Waterrijk-Oost" gaat het artikel toch voornamelijk over het westelijke Waterrijk.

Vogelkijkscherm Het Waterrijk-Oost

Om te voorkomen dat Arnhem en Nijmegen aan elkaar zouden groeien werd tussen de twee steden Park Lingezegen aangelegd, met twee waterparken. Het vormt een natuurgebied 17 vierkante kilometer. Het in 2019 aangelegde rietmoeras Waterrijk-West bij Arnhem springt eruit. Een heerlijk gebied voor vogelaars en vogelfotografen die baardmannetjes, blauwborsten, lepelaars, watersnippen of zilverreigers van dichtbij op de plaat willen zetten.

In 2019 werden Waterrijk-Oost en Waterrijk-West officieel geopend. Waterrijk-Oost heeft struiken en bossen en een rietmoeras dat niet toegankelijk is. Er lopen alleen paden langs de randen, waar wel een vogelkijkscherm is geplaatst. Waterrijk-West is een rietmoeras dat wel toegankelijk is met wandelpaden die het riet doorkruisen. Waterrijk-Oost is zeker ook een bezoek waard met een mooie vogelkijkscherm bij een schelpeneilandje dat veel vogels trekt. Maar vooral Waterrijk-West werd het afgelopen jaar een trekpleister voor vogelfotografen.

Zigzaggen door het riet
Wat meteen opvalt in Waterrijk-West zijn de prachtig verhoogde houten vlonderpaden die zigzaggen door het riet. Ideaal om de rietvogels te vinden. De mix van open plassen, sloten, slikrandjes en rietvelden trekt heel veel vogels aan. Het rietmoeras wordt doorkruist door talloze wandelpaden en via uitkijkplateaus, leuke bruggetjes, een uitzichtbult en houten vlonderpaden krijg je steeds mooie inkijkjes op het water en over het riet. Het mooie is dat je de vogels, ondanks het feit dat er geen enkele vogelkijkhut in het gebied staat, regelmatig van heel dichtbij te zien krijgt en dus ook mooi van dichtbij kunt fotograferen.

Houten vlonderpaden door Waterrijk-West

Ondanks de openheid van Waterrijk-West moet je voor de echte rietvogels nog steeds goed je best doen. Maar de dichtheid aan blauwborsten, rietzangers, baardmannetjes, kleine karekieten en rietgorzen is zo groot dat je ze bijna niet kunt missen. Zeker in het voorjaar als ze luid van zich laten horen.

Er zitten zoveel blauwborsten in het gebied, dat je ze in het voorjaar bijna gegarandeerd in de kijker krijgt. Wie nog nooit een blauwborst heeft gezien maakt hier een heel goede kans. Zelf vind ik ook de reigers en lepelaars in het gebied heel leuk om te observeren. Ook leuk zijn de lepelaars die hier met hun jongen komen foerageren vanuit natuurgebied de Blauwe Kamer, waar ze broeden. Soms zijn er dan meer dan 80 lepelaars in het gebied. Ze zijn niet alleen erg fotogeniek, maar je ontdekt bij goed kijken ook nog wel eens wat nieuws.

Wat de populariteit van Waterrijk-West nog verder heeft vergroot zijn de vele steltlopers die tijdens de vogeltrek in voor- en najaar in het rietmoeras neerstrijken. Het rijtje steltlopers dat alleen al in 2024 is gezien is lang: kemphaan, grutto, kluut, wulp, regenwulp, bontbekplevier, bosruiter, zwarte ruiter, groenpootruiter, tureluur, oeverloper, witgat, watersnip, bokje en bonte strandloper. Ook de zeldzaamheden zoals de steltkluut of de Temmincks strandloper. In 2024 trokken een gestreepte strandloper en een zwarte ibis veel bekijks, maar ook uitzonderlijk veel watersnippen.

Hoe kun je er komen?
Waterrijk-West ligt tussen Arnhem en Elst aan de westzijde van de A325, ingeklemd tussen de Linge en Rijkerswoerdse Plassen. Het gebied is gemakkelijk bereikbaar per openbaar vervoer. De bushalte ‘Park Lingezegen, Elst’ ligt direct naast het gebied. Met buslijn 14 ben je er vanuit Station Arnhem Centraal binnen een half uur en vanuit Station Nijmegen Centraal in ongeveer 40 minuten.

Locatie: Uitkijkheuvel het Waterrijk-Oost, Elst

Ook met de fiets is Waterrijk-West uitstekend bereikbaar. Vanuit Station Arnhem Centraal is het ongeveer 7 kilometer fietsen. Nog dichterbij ligt Station Arnhem-Zuid van waaruit het ongeveer 2,5 kilometer lopen/fietsen is naar Waterrijk-West. Door het hart van Waterrijk-West loopt een fietspad (Waterrijksepad) dus je kunt het gebied prima deels met de fiets verkennen.

Kom je met eigen vervoer dan is de beste parkeerplaats die aan de zuidkant van Waterrijk-West (adres: 1e Weteringsewal, Elst). Vanuit die parkeerplaats kun je een mooie rondwandeling van ongeveer 3,5 km door het hele gebied maken.

Locatie: Vogelkijkscherm Het Waterrijk-Oost, Elst

Een bezoek aan Waterrijk-West is gemakkelijk te combineren met een bezoek aan Waterrijk-Oost dat aan de andere kant van de snelweg A325 ligt en waar je via een brug over de snelweg vrij snel kunt komen.

Op mijnvogelroutes zie je hoe je er kunt komen.

Sint-Lenaarts: Kijkhut Natuurgebied Hoofsweer

Aan de zuidkant van het Kanaal Dessel-Turnhout-Schoten op grondgebied van het Belgische Sint-Lenaarts, gemeente Brecht ligt het natuurgebied Kooldries en Hoofsweer. Aan de voormalige kleiputten - waar de grondstoffen werden opgegraven de baksteen fabrieken in de regio - is een vogelijkhut gerealiseerd. Een bezoekt aan Natuurgebied Kooldries en Hoofsweer in Sint-Lenaarts is pas geslaagd als je de vogelkijkhut hebt aangedaan. Neem zeker de tijd om vogels te spotten dankzij de vogelkijkwand aan de grootste van de 17 kleiputten.

Vogelkijkhut in Kooldries Hoofsweer - Sint Lenaarts

De Kooldries meet 17 hectare en het Hoofsweer meet 30 ha. Kooldries kwam in beheer bij Natuurpunt en Hoofsweer bij het Agentschap Natuur en Bos. Uiteindelijk werden deze gebieden samengevoegd, maar het beheer bleef in handen van voornoemde organisaties. Dit gebied is een restant van de vroegere steenfabrieken. Tijdens het graven van het Kempisch Kanaal in de negentiende eeuw stootte men in de streek op omvangrijke kleilagen. Onmiddellijk naast het kanaal ontstonden er talrijke steenfabrieken, die van de klei gebruik maakten. Zij lieten vele kleiputten in het landschap achter.

Vogelkijkhut Hoofsweer, Natuurgebied Kooldries - Sint-Lenaarts (Brecht)

De ligging naast het kanaal creëert een wisselwerking tussen het uitdrogen en vernatten van de onderliggende kleilaag. Dit zorgt voor een unieke fauna en flora. Een verscheidenheid aan planten waaronder de zeldzame ronde zonnedauw, libellen en vlinders en vele vogelsoorten die je kan bewonderen aan de kleiputten. Het gebied is enkel toegankelijk voor wandelaars en honden moeten aan de leiband blijven.

In de Kooldries komen zeven soorten amfibieën voor: bruine en groene kikker, pad en vier soorten watersalamanders. In sommige vijvers, waar vissen zwemmen, tref je weinig of geen salamanders aan, in andere zijn ze talrijk. De grootste en ook zeldzaamste is de kamsalamander, die hier in drie vijvers rondzwemt. Poelen en vijvers zijn van levensbelang voor amfibieën. In het water komen veel kleine waterdiertjes voor die als voedsel dienen. In de paartijd zetten de amfibieën hun eitjes af in het water, veelal verscholen tussen de vegetatie. Om een populatie gezond te houden is een uitwisseling van dieren uit verschillende waterpartijen noodzakelijk. In heel Vlaanderen werkt Natuurpunt aan de bescherming van waterrijke gebieden om de overlevingskansen van amfibieën te vergroten.

Waarnemingen.be meldt soorten als: Aalscholver, Blauwe Reiger, Brilduiker, Dodaars, Fuut, Geoorde Fuut, Grote Canadese Gans, Grote Zaagbek, Grote Zilverreiger, Kleine Zilverreiger, Knobbelzwaan, Kolgans, Kuifeend, Meerkoet, Nonnetje, Ooievaar, Pijlstaart, Purperreiger, Roerdomp, Slobeend, Smient, Visarend, Wilde Zwaan, Wintertaling, Witgat, Witoogeend, Zomertaling en Zwarte Zwaan.

Start de wandeling bij Taverne Cuvée Hoeve. Het zijn avontuurlijke wandelroutes waarvan de paden niet verhard zijn. Het is dan ook raadzaam om goed wandelschoeisel aan te trekken en bij slecht weer laarzen.

Wandelen in Kooldries en Hoofsweer. tartpunten: Kooldries, Boudewijnstraat, 2020 Sint-Lenaarts Sint-Lenaarts, België.

Kooldries Wandeling 3.33km. Gemiddeld 50 minuten wandeltijd
Hoofsweer Wandeling 3.48km Gemiddeld 50 minuten wandeltijd

Locatie: Vogelkijkhut Hoofsweer, Natuurgebied Kooldries - Brecht

Kapellebrug: Uitkijktoren Niemandsland (Ned)

Midden op de Belgisch-Nederlandse grens, nabij Kapellebrug (Ned) en Stekene (Bel) staat een uitkijktoren van ongeveer 22 meter hoog met een panoramisch uitzicht over het grensgebied. De toren symboliseert de verbondenheid tussen Zeeuws-Vlaanderen en het Waasland. De toren staat bij grenspaal 281 op grondgebied van het Belgische Stekene is gratis toegankelijk. De landsgrens loop dwars onder de toren door.

Uitzichtpunt Niemandsland op de Nederlands-Belgische grens nabij Kapellebrug (Ned) en Stekene (Bel)

Tijdens de Tachtigjarige oorlog - in de 16de en 17de eeuw – stonden de landsgrenzen en belangrijke knooppunten vol met torens. De naam ‘Niemandsland’ verwijst naar de Tweede wereldoorlog, toen het gebied waar de toren staat een smokkelroute en verboden gebied was. Vandaag de dag is de toren de start van verbondenheid en een meer intense samenwerking tussen het Waasland en de noorderburen in Zeeuws-Vlaanderen.

Terwijl Pagadder Mira op de uitkijk staat, en haar zus Piedra de stad Hulst bewaakt, kan jij de toren beklimmen en genieten van het uitzicht over het natuur- en waterwingebied. Kijk naar links, naar rechts, naar voor, naar achteren. Waar je ook staat, je hebt een fenomenaal uitzicht over Nederland en Vlaanderen. Verspreid over vijf verdiepingen krijg je informatie over de natuur, het agrarische karakter en de geschiedenis van de omgeving. Scan je de QR-code in, dan krijg je een kaart die je de weg wijst naar de ondernemers in de buurt die hoeve- en streekproducten aanbieden.

De toren staat midden op de landsgrens, vlakbij grenspaal 281 in het waterwingebied van Sint Jansteen - gemeente Hulst - en Stekene (Bel).

Download de wandelroute om het Niemandsland te ontdekken.

Uitzichtpunt Niemandsland op de Nederlands-Belgische grens nabij Kapellebrug (Ned) en Stekene (Bel)

Wandelroute naar het Uitzichtpunt Niemandsland op de Nederlands-Belgische grens, nabij Kapellebrug (Ned) en Stekene (Bel).

Parkeren kan op de parkeerplaats bij de rotonde op de hoek Gentsevaart en Van Hogendorplaan in Kapellebrug, gemeente Huls (Ned).

Stekene: Uitkijktoren Niemandsland (Bel)

Midden op de Belgisch-Nederlandse grens, nabij Kapellebrug (Ned) en Stekene (Bel) staat een uitkijktoren van ongeveer 22 meter hoog met een panoramisch uitzicht over het grensgebied. De toren symboliseert de verbondenheid tussen Zeeuws-Vlaanderen en het Waasland. De toren staat bij grenspaal 281 op grondgebied van het Belgische Stekene is gratis toegankelijk. De landsgrens loop dwars onder de toren door.

Uitzichtpunt Niemandsland op de Nederlands-Belgische grens nabij Kapellebrug (Ned) en Stekene (Bel)

Tijdens de Tachtigjarige oorlog - in de 16de en 17de eeuw – stonden de landsgrenzen en belangrijke knooppunten vol met torens. De naam ‘Niemandsland’ verwijst naar de Tweede wereldoorlog, toen het gebied waar de toren staat een smokkelroute en verboden gebied was. Vandaag de dag is de toren de start van verbondenheid en een meer intense samenwerking tussen het Waasland en de noorderburen in Zeeuws-Vlaanderen.

Terwijl Pagadder Mira op de uitkijk staat, en haar zus Piedra de stad Hulst bewaakt, kan jij de toren beklimmen en genieten van het uitzicht over het natuur- en waterwingebied. Kijk naar links, naar rechts, naar voor, naar achteren. Waar je ook staat, je hebt een fenomenaal uitzicht over Nederland en Vlaanderen. Verspreid over vijf verdiepingen krijg je informatie over de natuur, het agrarische karakter en de geschiedenis van de omgeving. Scan je de QR-code in, dan krijg je een kaart die je de weg wijst naar de ondernemers in de buurt die hoeve- en streekproducten aanbieden.

De toren staat midden op de landsgrens, vlakbij grenspaal 281 in het waterwingebied van Sint Jansteen - gemeente Hulst - en Stekene (Bel).

Download de wandelroute om het Niemandsland te ontdekken.

Uitzichtpunt Niemandsland op de Nederlands-Belgische grens nabij Kapellebrug (Ned) en Stekene (Bel)

Wandelroute naar het Uitzichtpunt Niemandsland op de Nederlands-Belgische grens, nabij Kapellebrug (Ned) en Stekene (Bel).

Parkeren kan op de parkeerplaats bij de rotonde op de hoek Gentsevaart en Van Hogendorplaan in Kapellebrug, gemeente Huls (Ned).

Liempde: Uitkijktoren 't Meulke'

In het stroomgebied van de Dommel nabij Liepde staat een piramidevormige kijktoren met het zicht over het water van het Dommeldal. Verder heeft u een weids uitzicht over de weilanden met hier en daar wat boompartijen. Het gebied ligt in de buurt van de benedenloop van de Dommel. Vanuit het struikgewas kunt u zwartkoppen en tjiftjaffen horen zingen. Het beheer is in handen van Het Brabants Landschap.

Uitkijktoren 't Meulke' in Liempde

De uitkijktoren ’t Meulke heeft veel wat weg van de piramidevormige uitkijktoren Landschotse Heide in Middelbeers. De vier houten palen lopen taps toe en komen in de top bij elkaar. In het midden van de toren vind je de ijzeren wenteltrap. Via deze trap bereik je het vierkanten en ijzeren uitkijkplatform dat is voorzien vaan een houten dak. Vanaf de top geniet je van het prachtige gevarieerde landschap van het Dommeldal: weilanden met hier en daar populieren die de perceelsgrenzen aangeven, de eeuwenoude bolle akkers en graanvelden.

’t Meulke is best een bijzondere naam. Het verwijst naar de 14de eeuwse Antselse of Autselse watermolen die hier enkele eeuwen geleden aan de Groote Waterloop heeft gestaan. Deze molen werd reeds in 1371 vermeld. De Groote Waterloop is tegenwoordig een gekanaliseerde beek die uitmondt in de nabijgelegen Dommel. De molen werd gebruikt als schorsmolen: eikenschors werd fijngemalen tussen de molenstenen om er vervolgens run van te maken. Ergens in de 16de eeuw is deze watermolen gesloopt. De exacte ligging van de molen is niet bekend, omdat die al was gesloopt voordat er nauwkeurige kadasterkaarten waren. Enkel de naam van deze uitkijktoren herindert nog aan dit stukje geschiedenis.

Wie naar de patrijs en de kwartel wil luistert maakt hier een goede kans. Ook hoor je er zwartkoppen en tjiftjaffen zingen.

Locatei: Kijktoren 't Meulke in Liempde. Adres: Meulekensweg, 5298 NL Liempde.

In 2005 werd er een plan ontvouwd tot herbouw van een watermolen op de plaats waar men de vroegere watermolen vermoedde. In april 2009 voerden veldarcheologen van de RCE (Rijksdienst voor het Cultureel Ergfgoed) ter plekke bodemonderzoek uit, doch meerdere dagen graaf- en speurwerk leidde niet tot vinden van de locatie van de molen

Tielen: Nog geen vogelkijkhut in de Calievallei

In de Calievallei op het grondgebied van het Belgische Kasterlee bevindt zich nog geen vogelkijkhut. Het natuurgebied maakt deel uit van het Lage Rielen en Rielenbroek (Gemeente Kasterlee), en De Balderij en Winkelsbroek (Gemeente Turnhout). Het is een gebied met vochtige hooilanden, heischrale vegetaties en moerasbossen, beïnvloed door de Grote en Kleine Caliebeek. Je kunt er wandelen over verharde en onverharde paden, en honden zijn aangelijnd toegestaan. Momenteel wordt er een groot natuurherstel uitgevoerd.

Informatiebord Calievallei, Tielen-Kasterlee

Plannen bouw vogelkijkhut opgeschort
De vogelkijkhut maakt deel uit van een groter herinrichtingsproject van het Agentschap voor Natuur en Bos om het waardevolle natuurgebied te versterken. De vogelkijkhut wordt strategisch geplaatst om bezoekers een uitstekend uitzicht te bieden op de recent herstelde moerassen en vijvers in de vallei. Vanuit de hut kun je straks in alle rust vogels observeren zonder ze te verstoren. Wat kun je er spotten? Verschillende eendensoorten zoals wintertaling en slobeend. Steltlopers die in de modderige oevers naar voedsel zoeken. Roofvogels die boven het gebied jagen. Met een beetje geluk kun je zelfs de ijsvogel spotten of de sporen van een bever vinden.

Omdat er niet veel actueels op internet te vinden is besloot ik om (donderdag 7 aug. 2025) op de fiets naar de Calievallei te rijden. De vogelkijkhut en de uitkijktoren staan er nog altijd niet, wel een bord waar de locatie wordt aangeduid. Die kijkhut zou klaar moeten zijn volgen veel internet bronnen, zelfs op de interactieve kaart van het Agentschap voor Natuur en Bos staat de kijkhut aangegeven. Nu blijkt dat het Agentschap voor Natuur en Bos de benodigde omgevingsvergunning voor de herinriching van het natuurgebied nog niet heeft, en dat kan nog even duren. Mogelijk heeft de plaatselijke visclub protest aangetekend. Zij hebben en jaar geleden nog groot onderhoud gepleegd aan hun visvijver, kosten € 90.000,--. Toen dat klaar was, kregen ze van de gemeente het bericht dat ze moeste vertrekken, terwijl de grond particulier bezit is. Een tegemoetkoming in de kosten zit er niet in, volgens een van de uitbaters van de visvijver De Weerhaak - Balderij, die ik daar sprak.

Intussen wordt er flink gewerkt in het gebied. Een groot aantal bomen zijn al gerooid. Agentschap voor Natuur en Bos: "De werken zijn grotendeels uitgevoerd. De aanleg van vlonderpaden, kijktoren, wilgenteenvlechtwerk en wandelbruggen is tot onze spijt voor onbepaalde tijd uitgesteld. Voor de betreffende werken is weliswaar een omgevingsvergunning afgeleverd maar er werd een verzoek tot vernietiging ingediend bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen. Het blijft uiteraard onze ambitie om de publieke toegankelijkheid van de Calievallei te verbeteren en we stellen alles in het werk om de werken zo snel als wettelijk mogelijk te realiseren", zo staat te lezen op de website van het Agentschap voor Natuur en Bos.

Het valleigebied is van oorsprong een uitgestrekt (laag-) veengebied. Naast een grote oppervlakte moerasbos met voornamelijk elzenbroek wordt het gebied ook gekenmerkt door vele vijvers en enkele hooilanden. Een deel van de vijvers zijn oude turfputten, waar veen of bagger werd gewonnen. Via het wandelknooppuntennetwerk ontdek je al het moois van het natuurgebied. De belangrijkste deelgebieden zijn Balderij, Rielenbroek en Volkers. De Calievallei vormt samen met Tielenheide, Tielenkamp en Winkelsbroek een groot aaneengesloten natuurgebied ten zuiden van Turnhout. Het gebied staat onder invloed van ijzerrijk grondwater, wat de groei van bepaalde planten zoals waterviolier en dotterbloem bevordert.

Een video wordt hier te zijner tijd toegevoegd.

De Calievallei maakt deel uit van een uitgestrekt natuurgebied tussen Zevendonk en Tielen (750 hectare). In de vallei vind je vooral elzenbroekbossen, wilgenstruwelen en vijvers, afgewisseld met rietland, ruigten en enkele soortenrijke graslanden. Planten zoals waterviolier, grote boterbloem, waterdrieblad en dotterbloem danken hun voorkomen hieraan. De uitgestrekte broekbossen vormen een echte wildernis; meer dan 100 hectare in de vallei ontwikkelt zich al enkele decennia spontaan, zonder ingrepen van de mens. Ze vormen het leefgebied van vele nachtvlinders, paddenstoelen, … en meer opvallende soorten zoals kleine bonte specht, goudvink, havik en houtsnip. Het gebied herbergt één van de grootste populaties kleine ijsvogelvlinder van de regio. Langs de vijvers maak je kans op waarnemingen van ijsvogel, wintertaling, glassnijder, smaragdlibel, oeverlibel, … en recentelijk ook bever.

Het gebied is één van de grootste veengebieden van de provincie Antwerpen. Permanent hoge waterstanden zijn essentieel voor het duurzame voortbestaan. De Grote Calie, Kleine Calie en Echelsgracht, de waterlopen in de vallei, zijn eeuwen terug gegraven om het gebied te draineren.

In 2023 zijn een twintigtal vijvers heringericht. Deze ontwikkelen deels spontaan tot bos, deels tot open moeraszones. Centraal in het gebied is een open vijvergebied van 6 hectare hersteld en natuurvriendelijk ingericht. De aanleg van vlonderpaden, bruggetjes, een vogelkijkhut en een uitkijktoren zijn gerealiseerd in 2025. In de tweede helft van 2025 moet de herinrichting van tien vijvers klaar zijn. Hiervan worden zes vijvers gedempt zodat ze spontaan kunnen ontwikkelen tot broekbossen. De andere vier worden heringericht om ze te laten ontwikkelen tot open water- en oeverpartijen

Wandelkaart Calievallei, Tielen-Kasterlee

Aan de bovenste uiteinde van de blauwe lijn de (geplande) uitkijktoren en vogelkijkhut in Calievallei (onderste uiteinde van de blauwe lijn), Tielen.
Het linker deel op deze kaart is wazig gemaakt om het militaire oefenterrein af te schermen.

Hoe bereik je de vogelkijkhut?
Parkeren: Balderij 2460 Kasterlee, België - 51.259592, 4.916570 (zie wandelkaart).

Laag-Soeren: Observatiehut Elsberg Veluwezoom

Observatiehut De Elsberg in Nationaal Park Veluwezoom nabij het Gelderse Laag-Soeren (Gem. Rheden) is alleen nog te voet of per fiets bereikbaar. Vanaf 1 juli 2025 is de Schaapsallee richting De Elsberg permanent afgesloten. Ga naar parkeerplaats De Plaghak, aan de Schaapsallee 1, 6957 DL Laag-Soeren en wandel of fiets naar observatiepost De Elsberg. Op 3.8 kilometer bevindt zich de oberservatiepost.

Observatiehut De Elsberg in Nationaal Park Veluwezoom

De gemeente Rheden heeft de Schaapsallee richting observatiehut De Elsberg permanent afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. De Schaapsallee, vanaf parkeerplaats de Plaghak, is al sinds 1 juli alleen nog bereikbaar voor fietsers en wandelaars. Hierdoor komt ook de parkeerplaats De Lange Juffer ook te vervallen. In een persbericht laat Natuurmonumenten weten daar erg blij mee te zijn: "De populariteit van de Veluwezoom is de afgelopen jaren flink toegenomen. Dit leidt tot veel bezoekers en auto’s in het gebied, wat ook zorgt voor verstoring van de natuur. Ook tijdens de bronst ligt de druk op het gebied hoog, vooral bij observatiehut De Elsberg. De Schaapsallee is een weg naar wildobservatiepost De Elsberg, in het hart van Nationaal Park Veluwezoom. Ook bevindt De Elsberg zich in een rustgebied met zeer verstoringsgevoelige soorten. We willen dat iedereen nu en later ook onze kinderen, van de Veluwezoom kan blijven genieten. Ook moet het voor inwoners rondom het gebied, ondanks de drukte, een fijne plek blijven om te wonen."

De natuurorganisatie vindt het wel belangrijk dat bezoekers die minder goed ter been zijn ook de kans krijgen om wild te spotten. Natuurmonumenten: "Voor deze bezoekers is er het zigzagpad met uitzicht over de heide richting de Posbank en er is observatiepost Herikhuizen met kans op het spotten van wild. Voor de avontuurlijke wandelaars is het startpunt van de bronstroute verplaatst naar Paviljoen de Posbank."

In de schemer verzamelen zich hier edelherten, reeën en wilde zwijnen. Ook vossen, dassen en boommarters komen om voedsel te zoeken. De post op de Elsberg biedt van half september tot half oktober uitzicht op edelherten die zich hier voor de bronst verzamelen.

Nationaal Park Veluwezoom telt ruim 5.000 hectare en is onderdeel van de Veluwe, een groot, aaneengesloten natuurgebied. Je vindt hier haast ongerepte natuur met bossen, heidevelden, zandverstuivingen en landgoederen. Kenmerkend voor Veluwezoom is het reliëf. Nergens anders op de Veluwe vind je zoveel heuvels en heb je zo’n mooi uitzicht. Op de Posbank bijvoorbeeld kun je bij mooi weer tot in Duitsland kijken.

Wandelroutes: Observatiehut De Elsberg in Nationaal Park Veluwezoom

Fietsroute: Observatiehut De Elsberg in Nationaal Park Veluwezoom

Parkeren: Parkeerplaats De Plaghak, Schaapsallee 1, 6957 DL Laag-Soeren.

Sint-Lenaarts: Vogelkijkwand De Leeuwerk

Het domein ‘De Leeuwerk’ in het Belgische Sint-Lenaarts is een 19 hectare groot gebied en werd door de gemeente Brecht in 1980 aangekocht. Het landschap toont de overblijfselen van de kleiputten die verwijzen naar de steenbakkerij geschiedenis van Sint-Lenaarts. Het domein is vrij toegankelijk voor wandelaars. Ongestoord bekende en vreemde vogels observeren doe je bij de kijkwand.

Vogelkijkwand De Leeuwerk, Sint-Lenaarts

Omstreeks 1930 waren er 19 steenbakkerijen langs het kanaal Dessel-Schoten. Er werden hier dan ook massa’s klei uit de bodem gehaald. De inwoners van Sint-Lenaarts worden niet zomaar de Kleipikkers genoemd. De Leeuwerk is een 19 hectare groot gebied dat nog herinnert aan het steenbakkersverleden. De gemeente kocht het aan met de bedoeling het typische kleiputtenlandschap te borgen. De waterplassen zijn dus geen natuurlijke vennen, maar ze werden door de kleipikkers uitgegraven.

Vogelkijkwand op De Leeuwerk - Sint Lenaartst

Eerst was dit zware handenarbeid, nadien werden baggermolens ingeschakeld. De waterpartijen vormen nu een mooi stukje natuur. Ze zijn een thuis voor tal van vogels en zijn rijk voorzien van vis. In domein de Leeuwerk zijn er geen bewegwijzerde wandelingen, maar er zijn wel wandelpaden aangelegd, zodat iedereen er naar hartelust de natuur kan opsnuiven.

Locatie: Vogelkijkwand De Leeuwerk, Sint-Lenaarts

Parking Domein de Leeuwerk, Groenstraat, 2960 Brecht, iets voorbij de Groenstraat 20, aangegeven door de bruine richtingwijzer.

Beerse: Vogelkijkhutten Natuurgebied Eksterheide

In dit uitgestrekt natuurgebied Eksterheide (200 hectare) kan je vanuit drie verschillende kijkhutten watervogels, reeën en andere dieren bewonderen. Daarnaast zijn er ook (andere) gevleugelde vrienden zoals havik, zwarte specht en het bont dikkopje (dagvlinder) aanwezig in het gebied. De ecologische waarde van de Eksterheide zal de komende jaren nog verhogen door gerichte ingrepen.

Vogelkijkhutten Natuurgebied Eksterheide - Beerse

De Eksterheide is een uitgestrekt natuurgebied van 200 hectare aan de rand van de gemeente Beerse. Het gebied is in volle ontwikkeling: in 2009 werd het vroegere centraal gelegen private vliegveld afgebroken en werd het oorspronkelijke landschap (heide en landduinen) hersteld. De voorbije jaren werd er verder gewerkt aan het herstel van een halfopen heidelandschap, met naast natte en droge heide ook open landduinen, ondiepe vennen en heischrale graslanden. Bij dit historische landschap horen ook historische beheerders: een kudde Kempische heideschapen helpt ons dit heidelandschap in goede conditie te houden.

Vogelkijkhut Eksterheide, ten zuiden van het kanaal, Beerse

Locatie: Vogelkijkhut Eksterheide, ten zuiden van het kanaal, Beerse

Rondom dit heidelandschap ligt een gordel van eiken-berkenbossen en dennenbossen, aangevuld met recente aanplantingen van jong loofhout. Die dennenbossen, aangelegd als houtplantages, vormen we nu door gerichte kappingen geleidelijk om tot een gevarieerd gemengd bos, waar veel dieren en planten zich thuis in voelen. Veel diersoorten, zoals veldkrekel, boomleeuwerik, nachtzwaluw, rugstreeppad en veenmol, reageren erg positief op de veranderingen in het natuurreservaat, en namen recent flink in aantal toe.

Vogelkijkhut Eksterheide, ten noodoosten van de Hoge Bergen, Beerse

Locatie: Vogelkijkhut Eksterheide, ten noodoosten van de Hoge Bergen, Beerse

Vogelkijkhut Eksterheide, aan de Oostmalseweg, Beerse

Locatie: Vogelkijkhut Eksterheide, aan de Oostmalseweg, Beerse

Wandelroutes: Het Ekstergoorpad (1,8 km), toegankelijk voor kinderwagens; het Duivelskuilpad (2,7 km) en het Hoge Bergenpad (4,8 km).

De beheerder van het gebied, Agentschap voor Natuur en Bos geeft geen info m.b.t. parkeerplaatsen. Parkeren van een auto kan dan ook alleen maar op plaatsen waar dit is toegestaan.

Ieper: Vogelkijkhut aan de Verdronken Weide

De Verdronken Weide in het Belgische Ieper is een 40 hectare groot natuurgebied vlakbij de West-Vlaamse stad Ieper. Het gebied omvat een diepe plas met dichtbegroeide oevers. Er zijn ook graslanden met wisselende waterstanden. Van 1992 tot 1996 werd de Verdronken Weide ingericht als een spaarbekken voor drinkwaterproductie en wachtbekken tegen wateroverlast. Het overtollige water van de Bollaertbeek kan er een tijdje rusten voordat het via de IJzer naar zee stroomt. Samen met het water uit de Dikkebus- en Zillebekevijver is de voorraad nu voldoende groot om er het hele jaar door drinkwater uit te filteren.

Zijkant Vogelkijkhut aan de Verdronken Weide

De Verdronken Weide bezit een rijke variatie aan biotopen met diep water, de ondiepe oevers die regelmatig droog vallen, de rietgordels en natte ruigte, de wilgenoevers, zowel nattere als drogere graslanden met poelen en sloten. U kunt een rondwandeling maken en er is een vogelkijkhut. Het is een mooie plek om watervogels te spotten. Ook zangers vind je hier terug. In het gebied bevindt zich een diepe plas met dicht begroeide oevers. In het gebied komen meer dan 160 vogelsoorten voor. Je kunt om het gebied heen wandelen en er is een vogelkijkhut. Vogels die je in het gebied kunt aantreffen zijn Zomertaling, Slobeend, Kleine Plevier, Rietzanger, Waterral, Bergeend, Slechtvalk, Indische Gans Grote Canadese Gans, Grote Zilverreiger, Kleine Zilverreiger en Pijlstaart.

Kaart: Vogelkijkhut Verdronken Weiden Ieper (li - onder)

Het gebied ligt dichtbij het centrum van Ieper (1 km van het centrum). Parkeren kan aan de rand van het vogelgebied of bij de sportvelden. Klik op de P in de kaart voor een routebeschrijving naar die laatste. De rondwandeling die op de kaart is aangegeven is ongeveer 3 km lang.

Locatie: Vogelkijkhut Verdronken Weiden Ieper

Parkeren kan aan de Rijselsepoort (1) of Rijselsepoort (2) of bij de sportvelden aan de Leopold III-laan.

Best: Vogelkijkhut aan de Ecozone

In de hoek ten noordoosten van de A2 en het Wilhelminakanaal bij het Brabantse Best, ligt de Nieuwe Heide. Als je vanaf de Boslaan of NCB-Weg in oostelijke richting de Venweg op fietst of wandelt, kom je aan de westzijde van een bedrijvenpark, met o.a. Rendac en Ecoson. Daar is een ecozone aangelegd met een koelvijver. In de noordwest hoek van die plas staat een verhoogde vogelkijkhut. De Nieuwe Heide ligt op de grens van Son en Best en is een natuurlijke verbinding tussen het bedrijventerrein en het bosgebied.

Vogelkijkhut aan de Ecozone - Best

Op de grens van Son en Best is een aantal jaren geleden een natuurlijke verbinding gemaakt tussen het bedrijventerrein en het bosgebied. Dit gebied wordt de Ecozone genoemd. In samenwerking met verschillende natuurorganisaties is de koelvijver aangepast en is er een vogelkijkhut, vleermuiskelder en ijsvogelwandje geplaatst. Vanuit de vogelkijkhut kunnen spotters verschillende vogelsoorten waarnemen. Onder meer de Grote gele kwikstaart, Tafeleend, Kuifeend, Kleine plevier, Kleine karekiet en zwaluwen leven in en rondom het gebied. Het is een beetje gek om op de achtergrond het bedrijfsterrein te zien, maar het initiatief is geweldig, zodat vogelliefhebbers vanuit de vogelkijkhut de vogels ongestoort kunnen spotten. Afhankelijk van het jaargetijden dan wel, wand tijdens het broedseizoen verstoppen veel vogels zich om niet het gevaar te lopen dat ze door een roofdier te grazen worden genomen.

Vanuit de vogelkijkhut kun je vogels spotten die op koelvijver verblijven.

De Ecozone is ingericht in nauwe samenwerking met natuurbeheerorganisaties Brabants Landschap, IVN Best, IVN Son en Waterschap De Dommel. Een uitgebreide voorstudie heeft vastgesteld welke planten en dieren in het gebied leven en waarvoor het gebied geschikt is. Bij het aanleggen van de Ecozone is rekening gehouden met de bestaande ecologische hoofdstructuur. De Ecozone biedt een optimaal leefklimaat voor de aanwezige flora en fauna. De aanplanting heeft onder deskundige begeleiding van Stichting Brabant Landschap plaatsgevonden. Bij het aanplanten hebben scholieren van de groenafdeling van het Kempenhorstcollege uit Oirschot meegeholpen.

Vanuit de nieuwe vogelkijkhut is er een prachtig uitzicht over de Ecozone en kunnen vogelspotters met eigen ogen zien hoe de vogelpopulatie gedijt. Door het plaatsen van extra nestkastjes krijgt de populatie van de Grote gele kwikstaart een positieve impuls. De Ecozone voorziet in educatieve borden waarop veel informatie te lezen is over de flora en fauna. De Ecozone bevindt zich bij een druk bezochte fiets- en wandelroute.

Locatie: Vogelkijkhut aan de Venweg in Best aan de Ecozone op de Nieuwe Heide

Parkeren kan aan de Boslaan Zuid, 5681 BL Best, te bereiken vanaf de NCB-Weg (langs het Wilhelminakanaal).